สนามโยโกฮามา ― ครั้งหนึ่งที่คนญี่ปุ่นไม่มีสิทธิ์เข้า?

ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของหอมารีนทาวเวอร์ ท่ามกลางพื้นที่สีเขียวของสวนโยโกฮามา หลังคาสีขาวของสนามโยโกฮามาสเตเดียมทอดตัวอยู่อย่างสงบ บริเวณนั้นในวันนี้คือสนามกีฬาของชาวเมืองที่มีสนามหญ้าสีเขียวกว้างใหญ่ แต่ครั้งหนึ่งในอดีต แม้แต่การก้าวเท้าเข้าสู่ดินแดนนั้น ก็เป็นสิ่งที่คนญี่ปุ่นไม่อาจทำได้ ในทศวรรษ 1860 ไม่นานหลังจากที่โยโกฮามาเปิดท่าเรือ เขตที่พำนักของชาวต่างชาติ ก็ถูกจัดตั้งขึ้น และภายในเขตนั้นเองที่มีการสร้างพื้นที่แห่งหนึ่งขึ้นมา เรียกกันว่า «สวนเขาและเรา» แม้ชื่อจะบ่งบอกถึงการอยู่ร่วมกัน แต่ความเป็นจริงกลับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง พื้นที่ในเขตที่พำนักนั้นสงวนไว้เฉพาะชาวต่างชาติ คนญี่ปุ่นไม่มีสิทธิ์เข้าออกได้โดยอิสระ สนามคริกเก็ตและสวนแบบตะวันตกที่ถูกจัดแต่งอย่างงดงามนั้น สะท้อนให้เห็นถึงความไม่เท่าเทียมที่แฝงอยู่เบื้องหลังความรุ่งเรืองที่การเปิดท่าเรือนำพามา กาลเวลาผ่านพ้น แผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต ได้สร้างความเสียหายอย่างวินาศถึงขั้นล่มสลาย แต่สวนแห่งนี้ก็ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ ต่อมาภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ดินแดนนี้ถูกกองทัพสัมพันธมิตรเข้ายึดครอง และต้องพรากจากมือของชาวเมืองอีกครั้ง ชาวโยโกฮามาได้ดินแดนนี้กลับคืนมาอย่างแท้จริงในปี 1978 เมื่อสนามโยโกฮามาสเตเดียมสร้างเสร็จสมบูรณ์ สนามแห่งนี้เกิดขึ้นจากเงินบริจาคของชาวเมืองและการลงทุนของบริษัทท้องถิ่น และได้รับการยกย่องให้เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์แห่งแรกของญี่ปุ่น จากสโมสรชาวต่างชาติที่ห้ามคนอื่นเข้า สู่ที่ดินที่ถูกยึดไปเป็นพื้นที่ทหาร และในที่สุดก็กลายเป็นสนามกีฬาของประชาชนที่เปล่งเสียงเชียร์กว่าสามหมื่นคน ตลอดระยะเวลากว่าร้อยกว่าปี ผืนดินเดียวกันนั้นได้เปลี่ยนมือหลายครั้ง และได้เกิดใหม่หลายต่อหลายหน คืนนี้ หากแสงไฟของการแข่งขันยามค่ำคืนยังสว่างอยู่ จงมองมันในฐานะแสงสัญลักษณ์แห่งการลุกขึ้นยืนอีกครั้งของเมืองโยโกฮามาจากความสูญเสียนับครั้งไม่ถ้วน หลังคาสีขาวนั้นเก็บรักษาความทรงจำเรื่องแสงและเงาแห่งการเปิดท่าเรืออย่างเงียบงัน ที่ตั้ง: สวนโยโกฮามา เขตนากะ นครโยโกฮามา ต้นกำเนิด: สวนเขาและเรา (สถานที่พักผ่อนในเขตที่พำนักของชาวต่างชาติ) การจัดตั้งเขตที่พำนัก: ทศวรรษ 1860 ได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต: ปี 1923 การยึดครองหลังสงคราม: ช่วงที่กองทัพสัมพันธมิตรเข้าครอบครอง สนามโยโกฮามาสเตเดียมแล้วเสร็จ: ปี 1978 ความจุ: ประมาณ 34,000 คน หมายเหตุ: สนามกีฬาอเนกประสงค์แห่งแรกของญี่ปุ่น สร้างด้วยเงินลงทุนจากประชาชน