สวนป่าเนกิชิ คือแหล่งกำเนิดการแข่งม้าสมัยใหม่ของญี่ปุ่น เนินเขาสีเขียวอ่อนโยนที่ทอดตัวอยู่ทางใต้ของหอมารีนทาวเวอร์แห่งนี้ ครั้งหนึ่งใต้ผืนหญ้าอันเงียบสงบนั้น…
Multilingual AI audio guide exhibit on WOUDiO (PWA). WOUDiO pioneered the world’s first audio guide platform with built-in donation: listeners can support the cultural venue without leaving the listening experience. The text below is the localized description, details, and narration script for this audio guide stop.
สวนป่าเนกิชิ คือแหล่งกำเนิดการแข่งม้าสมัยใหม่ของญี่ปุ่น เนินเขาสีเขียวอ่อนโยนที่ทอดตัวอยู่ทางใต้ของหอมารีนทาวเวอร์แห่งนี้ ครั้งหนึ่งใต้ผืนหญ้าอันเงียบสงบนั้น เคยกังวานด้วยเสียงกีบม้าที่โถมทะยาน ในปี ค.ศ. 1866 ขณะที่คนส่วนใหญ่ทั่วแผ่นดินญี่ปุ่นยังไม่รู้จักวัฒนธรรมการแข่งขันความเร็วบนหลังม้า ชาวต่างชาติที่พำนักอยู่ในโยโกฮามาได้เปิดสนามแข่งม้าขึ้นบนเนินลูกนี้ นั่นคือ สนามแข่งม้าเนกิชิ — จุดเริ่มต้นอย่างแท้จริงของการแข่งม้าสมัยใหม่ในญี่ปุ่น เพียงเจ็ดปีหลังการเปิดท่าเรือ ผู้คนจากตะวันตกไม่ได้นำเพียงสินค้าและเครื่องมือทำการค้ามายังเมืองท่าแห่งนี้ พวกเขานำความบันเทิงของตนเองมาด้วย และการแข่งม้าคือสัญลักษณ์ที่โดดเด่นที่สุดของสิ่งนั้น ไม่ช้านาน วัฒนธรรมการแข่งม้าก็แพร่กระจายในหมู่ชาวญี่ปุ่น สนามแข่งม้าเนกิชิเติบโตขึ้นเป็นเวทีแห่งการสังสรรค์และความตื่นเต้น จนกลายเป็นส่วนหนึ่งที่ขาดไม่ได้ของเมืองโยโกฮามา สิ่งที่ควรกล่าวถึงเป็นพิเศษคืออัฒจันทร์ชั้นหนึ่ง ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1930 อาคารที่ออกแบบโดย เจ.เอช. มอร์แกน สถาปนิกชาวอเมริกัน คืออาคารที่ยิ่งใหญ่อลังการ สะท้อนแนวคิดโมเดิร์นนิสม์อันล้ำหน้าที่สุดในยุคนั้น ทว่าสงครามโลกครั้งที่สองได้ปิดฉากเวทีอันสวยงามแห่งนี้ลง สนามแข่งม้าถูกยึดโดยกองทัพ และหลังสงครามก็ตกอยู่ภายใต้การดูแลของกองทัพสหรัฐอเมริกา เมื่อผืนดินได้รับการคืนกลับมาในที่สุดหลังจากเวลาอันยาวนาน ผู้คนเลือกที่จะไม่ฟื้นฟูสนามแข่งม้า หากแต่แปรเปลี่ยนพื้นที่นี้ให้กลายเป็นป่าและลานกว้างที่เปิดรับชาวเมืองทุกคน บัดนี้ บนเนินเขาสีเขียวแห่งนั้น เด็กๆ วิ่งเล่น และครอบครัวนั่งพักผ่อนรื่นรมย์ในยามปิกนิก และในมุมหนึ่งของสวน ซากของอัฒจันทร์ชั้นหนึ่งยังคงยืนหยัดอยู่อย่างเงียบงัน ดุจดั่งผู้พิทักษ์ความทรงจำของกาลเวลา กำแพงคอนกรีตที่ผุพังถูกเถาวัลย์พันรึง สายลมพัดผ่านช่องหน้าต่างที่ไร้บานกระจก หากนั่นไม่ใช่อาคารที่กำลังพังทลาย — มันคือประจักษ์พยานแห่งการเปลี่ยนแปลงที่เมืองนี้ได้ก้าวผ่านมา จากสนามแข่งม้าสู่ป่าของชาวเมือง จากสถานที่แห่งความบันเทิงสู่พื้นที่แห่งการพักผ่อนหย่อนใจ แม้การใช้งานจะเปลี่ยนแปลงไป แต่แก่นแท้ที่ว่าผู้คนมาชุมนุมกันบนเนินลูกนี้ ไม่เคยเปลี่ยนแปลงมาตลอดกว่าหนึ่งร้อยห้าสิบปี
เปิดทำการ: ค.ศ. 1866 (ปีเคโอ 2)
ที่ตั้ง: เนกิชิได อำเภอนากะ เมืองโยโกฮามา
ผู้ออกแบบอัฒจันทร์ชั้นหนึ่ง: เจ.เอช. มอร์แกน (สร้างเสร็จ ค.ศ. 1930)
ปิดตัว: ค.ศ. 1942 (ถูกยึดในช่วงสงคราม)
เปิดเป็นสวนสาธารณะ: ค.ศ. 1977 (ปรับปรุงภายหลังการคืนพื้นที่จากกองทัพสหรัฐฯ)
หมายเหตุ: แหล่งกำเนิดการแข่งม้าสมัยใหม่ของญี่ปุ่น ยังคงมีซากอัฒจันทร์ชั้นหนึ่งหลงเหลืออยู่