โฮเต็ลนิวแกรนด์ — "นิว" นั้น ใหม่อย่างไร?

คำว่า "นิว" ในชื่อโรงแรมแห่งนี้หมายความว่าอะไร คำตอบนั้นคือตัวแทนของเจตนารมณ์อันแน่วแน่ของโยโกฮามา ที่ลุกขึ้นยืนท่ามกลางซากปรักหักพัง สวนยามาชิตะที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถนน มีอาคารสีครีมอันสง่างามตั้งตระหง่านอยู่ นั่นคือโฮเต็ลนิวแกรนด์ เปิดทำการในปี ค.ศ. 1927 เพียงสี่ปีหลังจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต ก่อนเกิดแผ่นดินไหว โยโกฮามามีโรงแรมชื่อ "แกรนด์โฮเต็ล" ซึ่งเป็นศูนย์กลางสังคมของย่านพำนักชาวต่างชาติ ทว่าในวันแห่งหายนะนั้น ทั้งแรงสั่นสะเทือนและเพลิงไหม้ได้กลืนกินแกรนด์โฮเต็ลจนไม่เหลือสิ่งใด ราวกับว่าศักดิ์ศรีของโยโกฮามาในฐานะนครนานาชาติก็ถูกฝังกลบอยู่ใต้ซากปรักหักพังไปด้วย กระนั้น ผู้คนในเมืองแห่งนี้ไม่ยอมแพ้ พวกเขาตั้งปณิธานที่จะสร้างโรงแรมแห่งใหม่ขึ้น สืบทอดจิตวิญญาณของแกรนด์โฮเต็ลในอดีต เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งการฟื้นฟูจากภัยพิบัติ และนั่นคือที่มาของชื่อ "นิวแกรนด์" คำว่า "ใหม่" ในชื่อนี้ แฝงไว้ด้วยความเคารพต่ออดีตที่สูญหาย และเจตจำนงอันไม่ย่อท้อที่มุ่งสู่อนาคต เมื่อก้าวเข้าสู่ล็อบบี้ของอาคารหลัก คุณจะสังเกตเห็นลวดลายฟีนิกซ์ หรือนกอมตะ ประดับอยู่ทั่วทุกมุม นกในตำนานที่ฟื้นคืนชีพจากเถ้าถ่าน ช่างเป็นภาพสะท้อนที่ตรงยิ่งของโยโกฮาม่าที่ลุกขึ้นจากแผ่นดินที่ถูกเผาไหม้ โรงแรมแห่งนี้ยังเป็นเวทีแห่งประวัติศาสตร์ด้วย ในปี ค.ศ. 1945 ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง ดักลาส แมกอาเธอร์ ได้มาพักที่โรงแรมแห่งนี้เป็นที่แรกหลังจากลงจากฐานทัพอากาศอัตสึงิ และห้อง 315 ที่เขาใช้เป็นสำนักงานก็เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง และยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ไม่ควรลืม นั่นคือรอยประทับที่โฮเต็ลนิวแกรนด์ฝากไว้ในวัฒนธรรมอาหารของญี่ปุ่น โรงแรมแห่งนี้เป็นที่กำเนิดของโดเรีย นาโปลิตัน และปูแด็งอาลาโหมด อาหารที่วันนี้หาทานได้ทั่วทุกมุมประเทศ แท้จริงแล้วถือกำเนิดจากห้องครัวของอาคารนั้น ใต้ผนังสีครีมที่มองเห็นจากชั้นชมวิว การฟื้นฟูของโยโกฮามา และการปฏิวัติวงการอาหารของญี่ปุ่น ต่างดำเนินไปพร้อมกันอย่างเงียบๆ เมื่อคิดได้เช่นนี้ อาคารที่ตั้งตระหง่านอยู่นั้น ย่อมดูแตกต่างไปในสายตาของคุณไม่น้อย วันเปิดทำการ: 1 ธันวาคม ค.ศ. 1927 (โชวะปีที่ 2) ผู้ออกแบบ: วาตานาเบะ จิน (อาคารหลัก) รูปแบบสถาปัตยกรรม: แบบคลาสสิก จำนวนห้องพัก: ประมาณ 240 ห้อง รวมอาคารหลักและอาคารทาวเวอร์ ที่ตั้ง: 10 ยามาชิตาโจ นากะกุ โยโกฮามะ บุคคลที่เกี่ยวข้อง: ดักลาส แมกอาเธอร์ (ใช้ห้อง 315), ซัลลี ไวล์ (หัวหน้าพ่อครัวคนแรก) อาหารที่มีต้นกำเนิด: นาโปลิตัน, ปูแด็งอาลาโหมด, โดเรีย