แถวพระพุทธรูปไร้เศียร

บ่าไหล่ยังคงเรียงราย แต่เหนือบ่าไหล่เหล่านั้น — ไม่มีสิ่งใดเหลืออยู่เลย บนแท่นอิฐ พระพุทธรูปหินนั่งเรียงเป็นแถวยาว ทีละองค์ ทีละองค์ — ลำตัวไร้เศียรที่ยังคงสงบนิ่งในท่าแห่งการสวดอ้อนวอนมาจนถึงทุกวันนี้ รอบบริเวณ[วัดพระศรีสรรเพชญ์](https://woud.io/ayutthaya/ja/ayutthaya_5)และพระราชวังเก่า พระพุทธรูปเหล่านี้ยังคงหลงเหลืออยู่นับไม่ถ้วน ในครั้งแรก ทุกอย่างแตกต่างออกไป แต่ละองค์มีพระพักตร์ที่หลับพระเนตรอย่างสงบ ปิดทองคำเปลว รับการสักการบูชาจากผู้คนที่มาสวดมนต์ภาวนา ใน[ปี พุทธศักราช สองพันสามร้อยสิบ](https://woud.io/ayutthaya/ja/ayutthaya_12) เมื่อกองทัพพม่าบุกยึดอยุธยา เพลิงก็ถูกจุดขึ้นในนครหลวง วิหารอิฐถูกเผาผลาญ เศียรพระพุทธรูปถูกสับตัดออก และทองคำที่หุ้มห่อองค์พระก็ถูกริดรอนนำพาไป สิ่งที่ถูกทิ้งเอาไว้ คือลำตัวนับไม่ถ้วนที่ยังคงนั่งอยู่ แต่สูญเสียเศียรไปแล้ว ถึงกระนั้น พระพุทธรูปเหล่านั้นก็มิได้ล้มลง ยังคงตั้งพระองค์ตรง วางพระหัตถ์ซ้อนบนพระเพลา นั่งในท่าเดิมนั้นมากว่าสองร้อยห้าสิบปีแล้วท่ามกลางความสงบหลังเพลิงดับ แม้สูญเสียพระพักตร์ไป รูปลักษณ์แห่งการสวดอ้อนวอนก็ยังแกะสลักอยู่ในลำตัวเหล่านั้น — สิ่งที่การทำลายล้างไม่อาจพรากไปได้ ยังคงอยู่ที่นี่ นักเดินทางที่มายืนอยู่ ณ ที่นี้ มักกล่าวว่าตนสิ้นคำพูด ไม่ใช่เพราะความน่าสะพรึงกลัว หากแต่อาจเป็นเพราะได้สัมผัสถึงน้ำหนักของกาลเวลาที่กลืนกินแม้แต่ความพินาศ แล้วยังคงดำเนินต่อไปอย่างสงบนิ่ง ครั้งหนึ่ง บรรดาผู้แสวงบุญที่เดินผ่านแถวพระพุทธรูปเหล่านี้ เคยแหงนมองใบพระพักตร์อันเรืองรองด้วยทองสีงามเป็นแถว บัดนี้ที่เดียวกันนั้น มีเพียงแถวพระพุทธรูปที่เหลือแต่เงาให้เห็น ความยิ่งใหญ่ของสิ่งที่สูญหายไป — ความเงียบงันของสิ่งที่ยังคงอยู่เป็นผู้บอกเล่า ถึงกระนั้น พระพุทธรูปเหล่านั้นยังคงสวดอ้อนวอนอยู่ สถานที่/Location: บริเวณวัดพระศรีสรรเพชญ์ อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา (จ.พระนครศรีอยุธยา ประเทศไทย) วัตถุ/Subject: กลุ่มพระพุทธรูปหินไร้เศียร ช่วงเวลาที่ถูกทำลาย/Period of Loss: พ.ศ. ๒๓๑๐ เมื่อครั้งกองทัพพม่าบุกยึดอยุธยา รูปแบบ/Style: ประติมากรรมพระพุทธรูปสมัยอยุธยา แผนที่/Map: อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา เว็บไซต์ทางการ/Official Site: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย Photo: Andreas Hörstemeier / Wikimedia Commons (CC-BY-SA-3.0)