วัดโลกยสุธาราม | พระพุทธไสยาสน์องค์ยักษ์ใต้ฟ้ากว้าง

ไม่มีหลังคา ไม่มีเสา มีเพียงพระวรกายยาวประมาณยี่สิบแปดเมตรที่บรรทมอยู่ใต้ท้องฟ้าเปิด พระพุทธไสยาสน์แห่ง[วัดโลกยสุธาราม](https://woud.io/ayutthaya/ja/ayutthaya_20)ก่อสร้างด้วยอิฐและปูน พระเศียรหนุนพระกรอ่อนระย้า พระเนตรปิดแบบครึ่งหนึ่ง บรรทมหลับในความสงบนิรันดร์ เมื่อผู้แสวงบุญก้าวมายืนที่พระบาท สิ่งแรกที่อาจตระหนักได้คือ ความสูงของตนเองนั้นเพียงเท่านิ้วพระบาทของพระองค์เท่านั้น ครั้งหนึ่ง พระพุทธรูปองค์นี้ประดิษฐานอยู่ภายในพระวิหาร มีคานไม้ค้ำจุน มีผนังล้อมรอบ และมีควันธูปลอยขึ้นในความมืดสลัว แต่[ในปี พุทธศักราช สองพันสามร้อยสิบ](https://woud.io/ayutthaya/ja/ayutthaya_12) เมื่อเปลวเพลิงโหมกระหน่ำเผาผลาญราชธานี หลังคาและเสาก็ล้มระเนระนาด คงเหลือไว้แต่พระพุทธรูปเพียงองค์เดียว องค์ที่สูญเสียสิ่งปกป้องคุ้มครองทั้งปวง บัดนี้บรรทมอยู่โดยมีท้องฟ้าเป็นเพดานแทน วันที่ฝนตก พระองค์ก็ถูกฝนชะ ยามแล้งก็ถูกแดดเผาอย่างไม่ปรานี บนผิวปูนนั้นจึงมีร่องรอยแห่งลมฝนกาลเวลากว่าสองร้อยปีสลักอยู่ ปรินิพพานคือภาพสุดท้ายของพระศาสดา ขณะเสด็จดับขันธ์ คือความสงบอันสูงสุดที่หลุดพ้นจากวงล้อแห่งทุกข์ทั้งมวล ทว่าสิ่งที่พระพุทธรูปองค์นี้กระซิบบอกกล่าวนั้น อาจมิใช่เรื่องของหลักธรรม หากแต่เป็นเส้นแบ่งระหว่างสิ่งที่ดับสูญและสิ่งที่ยังคงอยู่ นครแห่งสายน้ำที่เคยรุ่งเรืองกลายเป็นเถ้าถ่าน พระพุทธรูปทองคำถูกหลอมละลาย พระเศียรนับไม่ถ้วนถูกตัดทิ้ง กระนั้น พระวรกายอันยิ่งใหญ่นี้ก็ยังคงบรรทมอยู่มิเคยเปลี่ยนแปลง ราวกับปฏิเสธแม้แต่การถูกทำลาย เพียงแค่สงบนิ่ง บนพระวรกายสีขาวนั้น มีผ้าสีส้มคลุมอยู่ผืนหนึ่ง ผู้คนยังคงมาที่นี่ นำดอกไม้มาบูชา พนมมือถวายความเคารพ ท่ามกลางซากแห่งความพินาศ มีเพียงคำอธิษฐานที่ไม่เคยขาดสาย เรื่องราวของนครแห่งสายน้ำเริ่มต้นด้วยเปลวเพลิง ผ่านพระพุทธรูปไร้พระเศียร แล้วมาสิ้นสุดที่นี่ ที่ความสงบอันยิ่งใหญ่ซึ่งสูญเสียหลังคาไปแล้วแต่ยังคงบรรทมอยู่ สิ่งที่เปลวเพลิงพรากไปไม่ได้ ยังคงบรรทมอยู่ใต้ฟ้ากว้าง จนถึงวันนี้ ชื่อโบราณสถาน: วัดโลกยสุธาราม (Wat Lokayasutharam) โบราณวัตถุสำคัญ: พระพุทธไสยาสน์กลางแจ้ง (ยาวประมาณ 28 เมตร ก่อด้วยอิฐและปูน) พระอิริยาบถ: ไสยาสน์หนุนพระกรขวา (ปางปรินิพพาน) สภาพปัจจุบัน: ประดิษฐานกลางแจ้งโดยไม่มีหลังคาหรือพระวิหาร มีผ้าจีวรสีส้มคลุม จุดเปลี่ยนทางประวัติศาสตร์: วิหารถูกเผาทำลายในการเสียกรุงศรีอยุธยา พ.ศ. 2310 ที่ตั้ง: ภายในอุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา ประเทศไทย ธีมนิทรรศการ: ความรุ่งเรืองและความพินาศของนครแห่งสายน้ำ เว็บไซต์ทางการ/Official Site: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย Photo: Martijn Vonk / Unsplash (unsplash)